Woonhuis, Wilhelminasingel 76, Locatie: Wyck, 6221 BL te Maastricht (31) e.a. · RCE 506731

Inleiding

Drie HERENHUIZEN in eclectische stijl, 1890, gesitueerd in de gesloten westelijke wand van de Wilhelminasingel. De Maastrichtse architect Jean H. Meyers was de aanvrager van de bouwvergunning. Pand nr.80 werd in 1901-1902 verbouwd, de voorgevel van pand nr. 76 werd eind tachtiger jaren dodekoprood geschilderd. Twee bijbouwen van nr. 78, een tuinhuisje en een garage, zijn uitgesloten van bescherming.

Omschrijving

Drie herenhuizen met souterrain, drie bouwlagen en zolderverdieping op een L-vormige plattegrond. Aanbouwen van twee lagen onder plat dwars op de achtergevels. Serre's van één laag in de oksel van achtergevel en uitbouw. De hoofdvolumes van de panden 76 en 80 worden gedekt door een gecombineerd mansarde- zadeldak met rode muldenpannen, leien in Maasdekking op de dakschilden. Pand nr.78 met lucarne, recent tuimelvenster op het achterdakvlak. De lucarne van nr.76 is deels verwijderd. Pand nr.80 heeft een achter de topgevel verscholen zadeldak met muldenpannen. Bakgoten.

In de VOORGEVELS geprofileerde stucplinten met souterrainvensters, incl. roosters, en gestucte plintlijst. Rode bakstenen optrek, gemetseld in kruisverband, gesneden voegen. Gestucte lijsten en ornamenten.

De panden 76 en 78 hebben een identieke, gespiegelde voorgevelindeling van drie vensterassen over drie lagen, alsmede een licht risalerend middendeel. Centraal in de eerste laag een rechthoekig houten T-venster met glas-in-lood bovenlicht, geflankeerd door twee rechthoekige houten zijlichten met glas-in-lood bovenlicht. Tussen T-venster en zijlichten bevinden zich zandstenen traceringen, ronde strekken met gestucte aanzet- en sluitstenen, vulstukken met sierstucwerk. De strekbogen lijken te steunen op stucconsoles die in de eerste bouwlaag de vorm hebben van mensenhoofden. Verdiept in het portiek een rechthoekige houten paneeldeur met glas-in-lood bovenlicht en smeedrooster. Drie hardstenen traptreden met schoenschraper. Aan de andere zijde van het centrale venster een rechthoekig houten venster met glas-in-lood bovenlicht.

In de tweede bouwlaag een centraal geplaatste dubbele houten balkondeur met bovenlicht en glas-in-lood. Deze deur geeft toegang tot een balkon met smeedijzeren balustrade op consoles met rijk sierstucwerk voorzien van dierenmotieven. Aan weerszijden rechthoekige houten T-vensters met glas-in-lood. Rondboogvormige strekken met gestucte aanzet- en sluitstenen in diamantkopvorm en een gestucte profiellijst. Tussen de vensters en de balkondeur bakstenen vensterpilasters met sierstucwerk, die als het ware de strekbogen ondersteunen. Vulstukken met rijk sierstucwerk in de vorm van mensenhoofden. In de derde bouwlaag drie rechthoekige houten T-vensters met identieke strekken. Sierstucwerk in de vulstukken met heraldische motieven. Tussen de vensters bakstenen vensterpilasters met gestucte mensenhoofden in de kapitelen. Een gestucte vensterlijst, ondersteund door stucconsoles met mensenhoofdmotieven. De middenas van pand nr.76 wordt bekroond door een ten dele verwijderde lucarne met twee rechthoekige houten vensters, elk met een rondboogstrek en gestucte schelpmotieven. Bij pand nr.78 is de lucarne met stucafdekking nog intact. Onder de bakgoot, op consoles, bevindt zich een dubbele muizetandlijst.

De voorgevel van pand nr.80 heeft een afwijkende indeling. In de eerste laag een rechthoekige houten paneeldeur met smeedrooster en bovenlicht.

Twee rechthoekige houten T-vensters. De tweede bouwlaag is op dezelfde wijze ingedeeld als de panden 76 en 78. In de derde laag twee rechthoekige houten T-vensters, in de topgevel een rechthoekig ongeleed houten venster. De gevel loopt uit in een tuitgevel. Strekken in een afwijkende baksteenkleur. Sierstucwerk op de balkonconsoles, in de vulstukken, tussen de vensters van de derde laag; gestucte sierlijsten in de tuitgevel.

Pand nr. 76 heeft een grauwbruine bakstenen ACHTERGEVEL met een drietal segmentboogvormige houten T-vensters, kleine horizontale roedeverdeling, vensterstrekken. De uitbouwen van 2 lagen onder plat tegen de achtergevel, is inmiddels geheel wit gepleisterd. In de oksel van achtergevel en uitbouw een serre van één laag onder plat. De oorspronkelijke vensters plus hardstenen dorpels van de uitbouw zijn bewaard gebleven. De tuin van nr.76 is ingericht als parkeerplaats, aan lange zijden omgeven door bakstenen tuinmuur met steunberen, tuin opgehoogd.

De grauwbruine bakstenen achtergevel van pand nr.78 heeft een aantal kunststoffen T-vensters met suskasten, vensterstrekken en hardstenen dorpels. In de oksel van achtergevel en uitbouw een veranda met vernieuwde kunststoffen pui en balkon. De keukenaanbouw van twee bouwlagen onder plat, gemetseld in halfsteens verband, is in de loop der tijd vernieuwd. Tuinbordes met vernieuwde keermuur. De tuin van nr.78 wordt omgeven door een bakstenen muur.

De achtergevel van pand nr.80 heeft een vergelijkbare indeling. Ook beschikt het pand over een wit gepleisterde uitbouw van twee lagen onder plat en een serre in de oksel van uitbouw en achtergevel.

De INTERIEURindeling van pand nr.76 is op de begane grond in beperkte mate aangepast ten behoeve van de kantoorbestemming. Verder zijn in het interieur onder meer van belang: het marmermozaïek in de centrale gang; trappenhuis met houten balustrade, handlijst in de vorm van een slang met appel; stucplafonds; gangbogen; paneeldeuren in lijsten.

De interieurindeling van pand nr.78 is ongewijzigd. Hierin zijn onder meer van belang zijn de paneel- en tussenschuifdeuren in lijsten, de stucrozetten, stuclijsten, marmeren haardpartijen, houten haardlijsten, het trappenhuis en gestucte gangboog met Corintische kapitelen c.q. cannelures.

Waardering

De architectuurhistorische waarden van de drie herenhuizen zijn zeer aanzienlijk en worden bepaald door de eclectische bouwstijl, de betrokkenheid van architect Meyers, de esthetische kwaliteiten van diens ontwerp, het bijzondere materiaalgebruik en de ornamentiek.

De panden vormen een zeer belangrijk onderdeel van de oostelijke stadsuitbreiding na het slechten van de vestingwerken, zijn vanwege deze situering ten zeerste verbonden met de ontwikkeling/uitbreiding van de stad en van bijzondere betekenis voor het aanzien van de stad.

De panden zijn in redelijke tot hoge mate gaaf bewaard en zijn van zeer groot belang in relatie tot de structurele en visuele gaafheid van de stedelijke omgeving. Bovendien kan men spreken van een redelijke architectuurhistorische zeldzaamheid.